เมื่อความดีต้องอิงแอบความเลว
ความเศร้าอย่างหนึ่งที่อยู่ใกล้ตัวผม คือการที่เห็นองค์กรขนาดใหญ่แห่งหนึ่งที่มีเป้าหมายสร้างสิ่งดีๆ ต้องอิงแอบคนเลวเพื่ออะไรบางอย่าง…
อาจจะเพราะเชื่อว่าคนคนนั้นมีสื่อและเนื้อหาที่เข้าถึงประชาชนอันเป็นเป้าหมายขององค์กรนั้น
อาจจะเพราะเชื่อว่าคนคนนั้นมีความสามารถ และอยู่ในสถานะที่พร้อมจะถูกใช้งานเพื่อประโยชน์ขององค์กร
อาจจะเพราะเชื่อว่าการอิงแอบกับคนที่มีอำนาจทางธุรกิจ จะช่วยรักษาสถานภาพและความมั่นคงจากฝั่งการเมือง
ไม่ว่าองค์กรแห่งนั้น จะมีเหตุผลใดก็ตามที่ต้องรักษาความสัมพันธ์กับคนเลวคนนั้น สิ่งที่ผิดระดับมูลฐานก็คือ คุณไม่มีศรัทธากับความดีและผลของการกระทำอย่างแท้จริง
องค์กรแห่งนั้นที่ขับเคลื่อนด้วยผู้ร่วมงานที่มีความหลงใหลต่อความดีและสังคมในอุดมคติ กลับสนับสนุนผู้ร่วมงานอีกคนที่หลงใหลต่อเงิน ผลประโยชน์ส่วนตัว โดยไม่สนใจความดีและสังคมในอุดมคติ
องค์กรแห่งนั้นรู้บ้างหรือไม่ ว่าคนคนนั้นทำลายชีวิตของเยาวชนคนรุ่นใหม่ไปแล้วกี่ล้านคน ด้วยการมอมเมา และส่งเสริมความจับจด ผิวเผิน และกาม
และคนคนนั้นก็ไม่ได้จ่าย “ภาษีบาป” ที่อย่างน้อยก็น่าจะเอามาช่วยคนที่มีความตั้งใจดีให้ทำงานได้บ้าง
อ่านเพิ่มเรื่องนี้ที่:
http://www.pittaya.com/2008/03/19/xxx-kapook-com
หวา “หลงใหลความดี” เลยเหรอ
คิดดี ทำดี ดีแล้วนะ อย่าหลงใหลเลย – -”
เอ้า…กราบ
อิอิ
หลงไหลความดี เป็นกิเลสนะโยม