อินเดียนั้นงามอย่างเรียบง่าย

by guopai

อินเดียนั้นงามอย่างเรียบง่าย ทุกที่ที่ไป คือคนกับธรรมชาติ พวกเขามีชีวิต กิน ดื่ม ขับถ่าย กับธรรมชาติ แทบไม่มีสิ่งประดิษฐ์ วัตถุแปลกปลอมสังเคราะห์ หรือการจัดระบบใดๆ

ชาวอินเดียเชื่อว่ามนุษย์ไม่ต่างจากสัตว์ ต่างต้องการมีชีวิตที่อยู่รอดและมีความสุข ความสุขของสัตว์ คือการสามารถกิน อยู่ หลับนอน ได้อย่างเป็นปกติ คือการไม่ต้องกังวล เป็นทุกข์ กับความไม่แน่นอน คือการไม่ต้องคิดขวนขวายหาสิ่งต่างๆ ที่เกินจากความจำเป็นในการเอาชีวิตรอด

ด้วยความคิดนี้ คนอินเดียไม่อยากรวยหรือมีอำนาจ เพราะเงินและอำนาจแลกมากับการพึ่งพาคนอื่น พึ่งพาสิ่งนอกกาย การพึ่งพาทำให้ชีวิตบีบรัดจึงเป็นทุกข์ การพึ่งพาทำให้ชีวิตไม่มั่นคง และสักวันหนึ่ง เงินและเกียรติย่อมสูญไปเป็นธรรมดา

การเดินทางไปอินเดียเป็นการเดินทางทางจิตวิญญาณ ที่จุดนี้ บนถนนจากเมืองสาวัตถี ที่ซึ่งพระพุทธเจ้าประทับ ณ วัดเชตุวรรณ มุ่งสู่พรมแดนเนปาลไปยังลุมพินี สถานที่ที่ทรงประสูติ ผมรู้สึกถึงความเบิกบานจนต้องหัวเราะออกมา เพราะที่นี่ ผมได้รู้โดยไม่มีเหตุผล ว่าความสุข คือการเป็นอิสระจากความคิดนั่นเอง

ถนนลูกรังเจิ่งน้ำ อากาศหนาวเย็นเข้ากระดูก ความสุขสงบจากการไม่คิด – การตื่นทางจิตวิญญาณ – A Spiritual Revelation

จักรยานและทุ่งมัสตาร์ด ที่อินเดียมีเต็มไปหมด สีเหลือง เขียว น้ำตาล และเทา สีของธรรมชาติล้วนๆ ไม่มีปรุงแต่ง ที่นี่ คนมีความสุขเหลือกัน

การไปอินเดีย คือการเลิกคิดและเปิดจิต ไม่มีความเข้าใจใดที่จะล้ำลึกยิ่งกว่าความเข้าใจจากการ “รู้” ได้ด้วยตนเอง ไม่ใช่การ “คิด” หาเหตุผล

ความสุขใดๆ ก็เช่นกัน ล้วนเกิดจากการรู้ได้ด้วยตนเอง ไม่ใช่การคิดหรือแสวงหาอย่างไร้สติ

รู้ ตื่น เบิกบาน คือพุทธะ, ดี จริง และงาม คือธรรม, ศรัทธา ความเพียร คือสงค์ อินเดียปลุกเร้าให้เราเชื่อในลักษณะของไตรรัตน์ และรู้ถึงโลกที่ซ่อนอยู่ในใจมนุษย์ทุกคน