ความรักไม่ได้ประกอบขึ้นจากความงามทางกาย เพราะนั่นไม่จีรัง

ความรักไม่ได้ประกอบขึ้นจากความบังเอิญ เพราะนั่นไม่จีรัง

ความรักไม่ได้ประกอบขึ้นจากชาติตระกูล เพราะนั่นไม่จีรัง

แต่ความรักประกอบขึ้นจากทัศนคติ เพราะนั่นคือภาพสะท้อนของตัวตนที่เป็นจีรัง

มนุษย์เกิดมาเพื่อพัฒนาสู่ความเป็น “อารยชน” อันกอรปด้วย “วิทยาการ” และ “ศิลปะ”

เขาเหล่านั้นปลูกสร้างเจดีย์เพื่อสะท้อนความรักต่อพระศาสดา

เขาตื้นตันต่อความรักอันไร้การจำกัดด้วยสันถารและเวลาของสิทธารถะ

และความรักอันไร้รูปนามนั่นเองคือข้อบ่งชี้ว่ามนุษย์คือผู้มีอารยะแล้ว…

——————————————

(ภาพถ่ายขาวดำ ลงสีด้วยมือ โดยชัยพงษ์ กิตตินราดร)