ปกติผมจะชอบดูเกมการแข่งขันระดับโลกเช่นฟุตบอลโลก โอลิมปิกส์ แต่คราวนี้ไม่ค่อยอยากดู เพราะเหตุผลว่าผมไม่เชื่อว่ารัฐบาลจีนจริงใจต่อการสร้างความเป็นหนึ่งเดียวของมวลมนุษย์

รัฐบาลจีนให้การสนับสนุนรัฐบาลทหารพม่าด้านอาวุธ เพื่อให้พม่าเอาไปฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชนกลุ่มน้อย แลกกับผลประโยชน์ทางธุรกิจ และยังปกป้องพม่าในเวทีโลก (จากหลายแหล่งข่าว)

รัฐบาลจีนให้การสนับสนุนรัฐบาลซูดานด้านอาวุธ การฝึกอบรมบุคลากรทางการทหาร การ service อาวุธเช่นเครื่องบินรบ เพื่อเอาไปฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ในเขต Darfur และยังปกป้องประธานาธิบดีซูดานไม่ให้ถูกพิพากษาในศาลโลกในฐานะอาชญากรสงคราม แลกกับการนำเข้าน้ำมันปริมาณมหาศาลจากซูดานเพื่อหล่อเลี้ยงเศรษฐกิจที่กำลังโตรุดหน้าของตน (ดูจากสารคดี BBC World News วันนี้)

รัฐบาลจีนบุกเข้ายึดธิเบตซึ่งเป็นประเทศเอกราช มีศิลปะ ประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม และผู้นำเป็นของตนเองมาช้านาน ดาไลลามะได้รับการยกย่องและยอมรับจากประชาคมโลกโดยรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ แต่กลับต้องลี้ภัยอยู่ในอินเดีย คนชาวธิเบตถูกครอบงำ ชาวจีนฮั่นถูกส่งเข้ามาใช้ชีวิตเพื่อกลืนวัฒนธรรม การสังหาร ข่มขืนชาวธิเบตมีมาอย่างต่อเนื่อง

รัฐบาลจีนไม่ให้ความสำคัญกับสาธารณสุขขั้นพื้นฐานสำหรับคนส่วนใหญ่ของประเทศ คนจนต้องเดินทางเข้าเมืองใหญ่ๆ เพื่อรักษาโรคที่รักษายากหน่อย ต้องต่อคิว “ซื้อบัตรตรวจ” พอตรวจเสร็จก็ต้องเดินทางกลับไปเพื่อรอเดินทางกลับมาตรวจรอบสอง คนจนใช้เงินเท่ากับรายได้ทั้งปีเพื่อตรวจโรคต้อ ระบบประกันสุขภาพถ้วนหน้ามีข้อจำกัดว่าใช้ได้เฉพาะกรณีที่ admit เข้านอนที่โรงพยาบาลเท่านั้น ผู้บริหารโรงพยาบาลต่างต้องการสร้างโรงพยาบาลเอกชน เพื่อจำกัดปริมาณคนป่วยและสร้างรายได้จากผู้ป่วย “ชั้นดี” (ดูจากสารคดี NHK ประมาณเดือนที่แล้ว)

รัฐบาลจีนให้ไม่ได้แม้เสรีภาพขั้นพื้นฐานในการเข้าถึงข้อมูล จีนเป็นประเทศที่มีการปิดกั้นการเข้าถึงข้อมูลด้วยอินเทอร์เน็ตอย่างขนานใหญ่มาอย่างต่อเนื่อง

ในภาพลักษณ์ของการเป็นเจ้าภาพจัดกีฬาที่ทำให้มนุษย์ลดเส้นกั้นและปรองดองกัน รัฐบาลจีนกลับทำตัวล้าหลังไม่ต่างกับรัฐบาลเผด็จการที่ยังหลงเหลืออยู่ไม่กี่ประเทศในโลก ที่ exploit สังหารเพื่อนร่วมโลกเพื่อผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจ ปิดกั้นข้อมูลข่าวสารและโฆษณาชวนเชื่อ ปลุกระดมคนให้เกิดสำนึกลวงๆ ว่าชาติของเรายิ่งใหญ่ที่สุดและคนอื่นด้อยกว่า

ผมคิดว่ารัฐบาลหรือชาติใดๆ ในโลก ถึงแม้จะมีจุดยืนความคิดเห็นที่ต่างกัน ใช้ระบอบการปกครองต่างกัน และมีแรงจูงใจทางเศรษฐกิจต่างๆ กัน แต่สิ่งหนึ่งที่ควรมีร่วมกัน ถ้าอยากจะทำให้มนุษย์ปรองดองเป็นหนึ่งเดียวกัน คือการต้องมีความรับผิดชอบทางศีลธรรมขั้นพื้นฐาน นั่นคือ “อย่าทำให้ใครตาย”

ผมเคยภูมิใจที่เกิดมามีสายเลือดจีน ภูมิใจที่บรรพบุรุษของตนมีความเป็นมาและวัฒนธรรมที่ลุ่มลึก แต่ผมก็รังเกียจรัฐบาลของประเทศนั้นที่ล้มเหลวในเรื่องง่ายที่สุดในประชาคมโลกต่างไขว่คว้า

วันนี้อยากเขียนบันทึก แต่นึกไม่ออกว่ามีประเด็นอะไรให้เขียนได้ชัดๆ มีแต่ “กระแสความคิด” ไหลไปมา เลยลองเขียนดูว่าจะเป็นยังไง (กระแสความคิด เป็นคำที่ผมประดิษฐ์เอง มาจาก กระแสสำนึก – stream of consciousness ซึ่งเป็นกลวิธีการเล่าเรื่องแบบหนึ่งที่ Marcel Proust และ James Joyce ชอบใช้)

- คนรุ่นใหม่กำลังหลงอยู่กับคำว่า “เสรีภาพ” โดยแทนที่จะคิดว่ามีเสรีภาพเพื่ออะไร พวกเขากลับคิดว่าคนเราต้องมีเสรีภาพเพราะเราเกิดมาพร้อมกับเสรีภาพ (freedom for freedom’s sake) คนพวกนี้ไม่สนใจบรรทัดฐานและความถูกต้องพื้นฐานที่คนธรรมดาที่มีมโนสำนึกจะคิดได้ แต่ชอบที่จะเล่นแร่แปรธาตุกับคำและสถานการณ์เพื่อสนับสนุนอะไรก็ตามที่ไปด้วยกันได้กับ “เสรีภาพ” เช่นการแข่งขันเสรี การเบียดเบียนเพื่ออยู่รอด การแย่งตลาดและลูกค้า และ “ธรรมชาติ” ของมนุษย์

- ผมอยากถามต่อว่า ถ้าปล่อยให้ทุกอย่างดำเนินไปตาม “ธรรมชาติ” แล้วการดำรงอยู่ของอารยธรรมและวิวัฒนาการจะมีความหมายอันใด? เราจะต่างอะไรกับสัตว์ป่า?

- มนุษย์เกิดมาเพื่อกล่อมเกลาตัวเองและสังคมให้พัฒนายิ่งๆ ขึ้นไป นั่นเป็นที่มาของ “ศีลธรรม” “บรรทัดฐาน” และ “ระเบียบแบบแผน” ซึ่งถ้าใช้ให้สอดคล้องกับ “ข้อมูล” “ความรู้” และ “ปัญญา” จะนำไปสู่ “อารยธรรม”

- ทุนนิยมและเสรีนิยมเป็นตัวอย่างที่ดีที่สุด ที่ “คนรุ่นใหม่” เหล่านั้นอ้างว่าสอดคล้องกับ “ธรรมชาติ” (อันดิบ เถื่อน และยังไม่ถูกกล่อมเกลา) ของมนุษย์

- ผมเชื่อในทางสายกลาง (moderation) และการคิดอย่างใตร่ตรอง (consideration) ก่อนที่จะพูดหรือทำอะไร

ช่วงนี้มีประเด็นในวงการอินเทอร์เน็ตที่เกี่ยวข้องกับทั้ง “เทคนิค” และ “ศีลธรรม” และประเด็นศีลธรรมกลับถูกละเลย โดยหลายคนให้ข้ออ้างว่า “ศีลธรรมเป็นเรื่องของปัจเจก ไม่ควรเอามาพูดกัน”

ผมไม่คิดว่าการประเมินค่าเรื่องศีลธรรมมันยากตรงไหน

ถ้าคุณทำเว็บที่เต็มไปด้วย keyword เรื่องเพศที่ยั่วยุเพียงแค่ปราดตาเห็น และเว็บของคุณมีกลุ่มเป้าหมายคือเด็กและเยาวชนอายุน้อยๆ ที่ยังไม่มีวิจารณญาณเต็มที่ ผมอยากถามว่าเรื่องนี้ผิดศีลธรรมหรือไม่?

คิดยังไงมันก็ผิดครับ ใครจะเถียงผมบ้าง?

อย่าเอาประเด็นเรื่องเทคนิคมาเป็นข้ออ้างเพื่อไถ่โทษ

อย่าให้ “คนรุ่นใหม่” หลงมัวเมาอยู่กับ “เสรีภาพ” จนลืมความถูกต้องพื้นฐานที่เข้าใจได้ง่ายๆ ด้วยเหตุและผล